5555 ห่างหายหัวไปเลยกับไอ้บ๊อกๆอันนี้ ได้ฤกษ์ดี ขอแต่ง ขอบวช เฮ้ยขอเกริ่นถึงวงจรชีวิตล่าสุด

ก็หนีไม่พ้นงาน งาน งาน สามทีเลย

รอบนี้ไป "สามชุก สุพรรณบุรี" เป็นเมืองที่ไปเป็นรอบที่สาม

แล้วไอ้ทั้งสามรอบเนียะ ก็เป็นการไปทำงานชุกๆทั้งสามรอบ เฮ้อ จะสนุกหรือจะสนุก ดี

รอบนี้พาฐานันดรไปด้วยยยยย ไปดูโรงงาน แต่วันนี้ไม่มีรูปโรงงาน 555

ไปดูตลาดกันดีกว่า มันอร่อยกว่าเยอะเลย เหอๆ

 ร้านนี้แค่ชื่อก็รู้สึกดี 555 บก.วิทิ๊ดคงชอบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เบื้องหลังแม่ค้า อิๆ

 ทองม้วน 100 ปีจ๊ากกกกกกก ของยายกรอบจริงๆ

แถมบอกว่าส่งนอกไปเมกาด้วยนา ทองม้วนโกอินเตอร์ๆ อร่อยๆกรุบๆ

 

 

 ถ้าถามในตลาดว่ากาแฟ ร้านไหนอร่อย เขาก็ชี้มาร้านนี้กันทั้งตลาด

ชิมๆแล้วก็อร่อยสมคำ แต่ที่อร่อยกว่า คือ รอยยิ้มแม่ค้าจ้า

ขอถ่ายรูปแกยังชวนว่า ถ่ายด้วยกันมั้ย

ว้าว มิตรภาพมันทำให้คาเฟอีนชื่นใจ ขึ้นมากๆ

 

 ป้ายบอกทางเก๋ๆ

ถึงจะบอกทางยังไง น้องคนนี้ไม่มีหลง เพราะไม่ต้องเดิน เหอๆ

 

กล่องไปรษณีย์สีแดง จริงๆ หน้าบ้านโค้กด้วย แฮะๆไม่ได้เข้าหรอก ยืนเล็งๆแล้วเดินต่อ

เจอแระ ป้ายเขา ถ่ายตามประเพณีนิยมซะหน่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สภาพบ้านเรือน ทำให้"คิดถึงบ้านนอก"

 ตู้ไปรษณีย์ของเก่านี้ สมัยร.5 ค่ะ

จบแระ ไม่มีปี่ไม่มีกีต้าร์ไม่กลองแบบนี้แระ เหอๆๆ

สามชุก วันธรรมดา ธรรมดา คนน้อย เดินสบาย ไม่มีหวัดระบาด

มีรอยยิ้ม พริ้มพราย พราย สองที แม้ร้อน แต่ไม่อ้าว

ยิ่งดู "ผู้ใหญ่ลี กับ นางมา" ไปด้วย ยิ่งได้บรรยากาศ สุพรรณบุรี

ลองไปเยือน เมืองแสนประทับใจใน "รอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส" จ้า  จ้า

หมาใจดื้อ

วันพุธสีเขียวที่ 22 ก.ค.52 

คลื่นข้างใน ของพี่โม่ง กระบี่ไม้ไผ่ กำลังอุ่นๆอยู่ในมือ

ด้วยคุณเพื่อนพรศรีที่รัก ส่งมาให้เนื่องในวันก่อนเกิด

(เกิด10 ธันวานู้น)แบบว่า ช่วงนี้หายใจติดขัด จุกอกๆ หลายเรื่อง

หวังว่า ไตรปิฎกเล่มนี้ จะช่วยเยียวยาชีวิตเราได้ (แน่ๆ)

ก่อนหน้านี้พี่โม่ง เซ็นต์ให้ในหนังสือเล่มก่อน "สิ่งที่ทำให้หัวใจเต้นแรง"

ว่า "เราต่างมีกระบี่ไม้ไผ่ของตัวเอง

ถ้าเราสงบและซื่อสัตย์ต่อความจริง

เราจะเห็นมัน ในดีมีเสียในเสียมีดี

ที่ดีกว่าคือ เราเริ่มต้นใหม่ด้วยตัวเองได้เสมอ

ขอให้หัวใจเต้นแรงครับ"ภัทระ 24 กุมภ์ 47 ว้าวววววววววววววว บอกได้คำเดียว

กลับมาอ่านหนังสือเล่มนี้ ครั้งที่เท่าไร จำไม่ได้

แต่ทุกครั้งที่รู้สึกทุกข์ หนังสือเล่มนี้ช่วยเราได้เสมอ///

หลับๆแล้วนึกถึงรูปบรรดารูปแมวที่เคยถ่ายเก็บไว้

เบลอๆมึนๆตามประสาแมวเอ้ยคนไปบ้าง

แมวมันดีเนาะ แบบว่าไม่ค่อยโดนคนทิ้ง มีแต่แมวที่ทิ้ง

คนไปเอง ต้องหัดทำตัวแมวๆบ้างจะได้มีความเป็นแมวสูง

อิสระ ขี้อ้อน และที่สำคัญคือ สวย 5555

วันนี้เลยรวบรวมภาพแมวจอมง่วง เหมือนคนเขียน มาให้ยลกันจ้า

ตัวนี้อยู่แถวบ้าน ชื่อไรไม่รู้ แต่จะเรียกมันว่า

น้ำตาลๆแบบว่าเป็นยามหน้าลิฟต์ เจอเธอทุกครั้งก็อยู่หน้าลิฟต์ตลอด

วันดีคืนดี เธอก็ขึ้นลิฟต์มาตรวจยามแบบว่า หล่อนอยู่ชั้นไหนย่ะ ไรประมาณนั้นเลย

"หง่าว"เป็นแมวน้า บ้านอยู่ชุมพร เป็นแมวผู้ดีมีสร้อยคอด้วย

ชอบดักจับนกกระจอกและพรวนดินเล่นหลังบ้าน แบบว่าช่วยให้

ผักที่น้าปลูก เจ๊งไวไว 555

ตัวนี้หลับอยู่ข้างแผงพระ แถวท่าช้าง แบบว่าส่องพระเรื่องของคน

แต่ชั้นจะหลับบบบบๆ

สองสี นี่ก็ท่าช้างเหมือนกัน แบบว่ายึดพื้นที่คนละเสา

ซูมๆเอียงๆ เบลอๆ

ขนาดเอามือถือไปจ่อหน้าเธอยังนิ่ง ชีวิตนี้ขอพลีให้การนอน

ยิ่งอากาศเหมือนฝนจะตก เธอยิ่งนิพพาน

น้องส้มตัวนี้แถวเดียวกัน

แต่เป็นแมวชั้นสูงคือ นั่งหลับบนมอเตอร์ไซด์ พริ้มเชียว

น้องนวล ตัวนี้บ้านเธออยู่ในซอยอารีย์ แบบว่าเธอมานั่งอ้อนอยู่ตรงร้านขายเกี๊ยวกับทอดมัน

ไม่ได้ซื้อหรอก แค่เดินผ่าน แล้วเข้าไปเล่น

ปรากฎว่า เธอยอมเล่นด้วย นั่น ขี้อ้อนสุดๆเลย

ไอ้อ้วนตัวนี้ พระเอกมากๆ แบบว่า ชีพนี้พลีเพื่อเธอ(นอน) เข้าไปเล่น

เธอยังนิ่งๆกลมๆ อยู่แถวตลาดราชวัตร

เธอนอนได้กลมได้ใจไปเต็มๆเลยนิ่มๆกลมๆน่ากอดมากกก

สรรพสิ่ง ล้วนสวยงาม มันอยู่ที่เรามอง

ขอให้เธอสบายดีและขอให้เราสบายใจ เอวัง

หมาใจดื้อ เสาร์ที่ 6 ตุลา แล้วหรือนี่

เพราะทุกๆวันที่มีเธออยู่ ก็ไม่รู้ไม่รู้ฤดูอะไร

มีเธอเป็นฤดูแห่งความรัก ฤดูที่ทำให้โลกนี้สดใส///

หมอกจางๆและควันคล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้

อยากจะถามดูว่าเธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน///

เจ็บไปเจ็บมาก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้

อยากมีใครก็เชิญได้เลยเต็มที่ จะให้ช้ำๆไปกว่านี้ไม่มีทาง//

โอ้สารพัดเพลงเกี่ยวข้องกับความรัก โอ้อ้าคาราโอเกะเวิล์ดบึ้ม

ไปทำภาระกิจนี้มาครับ ภาระกิจการเปล่งกระจายเสียง

ทรมานลำคอ ทรมานชาวบ้าน แต่เราเรียกมันว่า การปลดปล่อย///

เออเนาะปล่อยไปบ้างก็ดีนะ (อ่ะหอมไข่เจียวบ้านใคร ไม่เกี่ยวๆ)

ก็ปาเข้าไป วันเวลามันก็ช่วยให้เราเป็นไปตามวิถีได้เรื่อยๆ///

อาทิตย์ที่ผ่านมา นั่งรถเมล์สาย 9 พี่น้องครับมันผ่านหลายๆที่เลย

เริ่มจากถนนข้าวสาร สนามหลวง ปากคลอง สะพานพุทธ

หลงไปวงเวียนเล็ก โอ้ครับเริ่มจะหลงจริงๆลงป้ายหน้าดีกว่า

แล้วกระโดดไปอีกฝั่งถนน นั่งสายไรไม่รู้ลืม ไปท่าช้าง

เดินเลาะตะเข็บวังมาเรื่อยๆไปท่าพระจันทร์ ดูน้ำ ดูคน ดูพระ

ดูแมวไปเรื่อย สนุกดี นานๆออกไปเดินๆ

ปกติก็ว่างเป็นหลับ ขยับเป็นดูหนัง

ทำให้อารมณ์พลุกพรวดอยากมีกล้องไม่เคยหาย

เฮ้อ อดทนๆรอเธอ เข้าไปในธรรมศาสตร์ นั่งสายไรอีกลืม

ไปลงถนนข้าวสาร เดินวนไปมาหนึ่งรอบพอให้ครบเป็นพิธี

เดินถนนนี้แล้วคิดถึงปัตตานี เหมือนไปเมืองนอก

"เราอยู่ร่วมกันได้ด้วยความต่าง"ค่ะ

เจอวัดไรสักวัด ความตั้งใจแรกคือไปไหว้พระวัดพระแก้ว

หลงๆไปเลย

วัดนี่แหละ วัดชนะสงคราม มั้ง ถ้าจำไม่ผิด

ก็ไปไหว้พระ ติดทองพระ

เพื่อความสบายใจ จริงๆวันนั้นไม่ได้ทุกข์อะไร

เพียงแต่น้องที่ชวนไป

มันคงมีอะไรๆในใจ เออก็ไปเป็นเพื่อน ไปเป็นพี่มัน

มายืนรอรถเมล์ด้วยความหลงๆ

แล้วก็เจอสาย9หาทางกลับบ้านได้แล้วเย

บางทีชีวิตถ้าปล่อยให้ไปเรื่อยๆมันก็สนุกดีนะ

เราไม่รู้จะเจออะไรบ้าง

ออกไปให้เจอฝนหล่นให้หัว เจอน้ำเย็นๆตา

เจออะไรที่ไม่รู้ล่วงหน้าก็มันส์ดี///

ความวิตกในแววตา ความกังวลในจิตใจ เป็นไปได้ทุกคน

เรื่องวันวานมันก็ผ่านไปแล้ว อย่าไปเสียน้ำตาให้มันอีก

เพียงแค่มือสั่นๆ ไม่ยักกะมีน้ำตาแฮะ มาทบทวน เราก็ได้ทำบุญเหมือนกัน

ทำให้คนรักกัน หลายปีที่ผ่านมา ชั้นรู้ว่าพวกแกก็กังวล

ยังคงคิดถึงพวกแกเสมอๆนะ

ทั้งในแง่ดีหรือแง่ร้าย จะดีหรือจะร้าย555

เรื่องของพวกแกสอนชั้นให้เติบโตทางความคิดว่ะ

แม้จะใจสั่นๆแต่มันก็คือเรื่องจริงๆ พวกแกรักกันจริงๆ

วินาทีนี้ก็มีแต่จะดีใจได้แต่เพียงอวยพรเงียบๆ

เพราะเวลามันพาชั้นมาไกลมากแล้ว///

เรื่องที่ทำให้สบายใจหลายอาทิตย์ที่ผ่านมาคือ...พี่หลิวปลอดภัย

วันที่รู้ว่าแกจะผ่าตัด ใจมันวูบ รู้สึกว่าทุกข์นรกที่เกาะกุมเรามันไม่

เท่าทุกข์ของพี่หลิวเลย แต่พี่หลิวมีสติตลอด จิตใจเข้มแข็งมาก

วันนั้นจำได้พอรู้ เดินกลับบ้านไปไหว้พระ ไหว้ตลอด บอกว่า ถ้า

พอจะมีความดีที่เคยทำบ้างให้พี่หลิว

ขอให้คุ้มครองพี่เขาให้ปลอดภัย

ในที่สุด สวรรค์ก็มีตา โอ้ๆ เนื้องอกนั้นไม่ได้เป็นเนื้อร้าย สาธุจริงๆ

ตลกดี ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ยุ่งมากกกก กลับบ้านดึกๆตลอดสี่ทุ่มกว่า

เหนื่อยโคดๆ ไม่ได้ไปเยี่ยมแกแน่ๆ มีอยู่คืนหนึ่งแกรับโทรศัพท์

เลยบอก พี่นั่งมองเห็นโรงบาลราชวิถีอยู่นี่ พี่อยู่ตึกไหน เดี๋ยวไป

พี่ก็บอกเราว่า ไม่รู้พยาบาลให้เข้าเยี่ยมหรือเปล่า เราบอกเราจะ

ไป ก็ขำในความดื้อของตัวเองเหมือนกัน เดินเข้าไป

วังเวงงงงโคดๆตึกเก่าๆตอนสี่ทุ่มกว่าๆคิดดูละกัน แถมยังขึ้นลิฟต์

ไปอีก เงียบมากไม่มีพยาบาลหลงเหลือให้ห้ามเข้าเลย

คิดในใจยังไงเราก็จะไปหา ไม่ได้คิดถึงผีเลยสักกะตัว

ถ้ามาถ่ายหนังนะ บรรยากาศให้จริงๆ เจอพี่หลิวนอนอยู่บนเตียง

จับมือดีใจมากการผ่าตัดหกชั่วโมงนี่

คงไม่ใช่เรื่องเล็กหรอก พี่เราปลอดภัย สาธุจริงๆ///

อ่านใน a day ทำให้เกิดความตั้งใจจะเขียนสิ่งดีๆในชีวิต

เพื่อเก็บไว้อ่าน ไม่รู้จะทำได้แค่ไหน แต่จะพยายามจ้า///

ช่วงนี้เหรอ แม้จะตื่นไม่ทันแต่ได้ฝากเงินเจ้แอ๊ะไปปล่อยปลา

ที่กรมชลฯแม่น้ำเจ้าพระยา แม่ปล่อยมุขอีกแล้ว ปล่อยปลาเป็น

หรือปลาตายลูก เราบอกปลาตายก็ปล่อยลงหม้อแล้วแม่

บีบมะนาวใส่ด้วย แกงส้มไปเลย 555///

ได้ส่งข้อความไปให้กำลังใจ อาจจะให้ได้บ้างหรือไม่ได้บ้าง

ก็ยังดีที่ได้ทำนะ//

มันก็แค่อะไรเล็กๆนะ แต่ก็จะพยายามทำไอ้ที่ว่าเล็กๆนี่แหละ

มันอาจไม่ได้ทำให้โลกเปลี่ยนมาก

แต่อย่างน้อยมันก็หมุนด้วยความดี///

เวลาที่สลด ให้ออกไปช่วยเหลือคนอื่น

ใครบางคนบอกไว้ในหนังสือ

แม้จะไม่มีใครให้หัวใจได้เต้นแรงอีก

เราก็จะพยายามทำความดีเล็กๆต่อไป

แม้จะใจสั่นๆ fight fight fight i know u can do it เพื่อนคนหนึ่งบอกไว้

ง่วงอ่ะ โดนทำจดหมายรักไปเกือบแปดร้อยกว่าฉบับบบบบโอ้

จม.เชิญร่วมงานนิทรรศการน่ะ ทำมันหมดทุกอย่าง 

ทำจม.จนอยากเป็นบุรุษไปรษณีย์แต่เราคงเป็นสุนัขไปรษณีย์ 

ไอ้จม.พวกนี้มันต้องพับๆแล้วใส่ซองติ๊กสติ๊กเกอร์และต้องมาแยกว่า

 "บางกอก" หรือ "บ้านนอก" เพื่อความสะดวกแก่ไปรษณีย์ไทยยยยยยย

ในที่สุด ไอ้ที่ว่าไม่ทันไม่เสร็จมันก็จบสิ้นจนได้////

 

มันเหมือนอะไร อะไร หลายอย่าง ได้เวลา มันก็ถูกเปิดเผย ความจริงไม่เคยตายมีแต่

คนที่พูดความจริงอาจจะตายได้ ถ้าไม่ถูกไม่ควรเรื่องบางเรื่องมันก็"บาง"เหมือน

กระดาษทิชชู่ เหมือนกระดาษชำระ(ความแค้น)ฉันและเธอหรือคนอื่นๆ พวกเราล้วนอยู่

ใน "วังน้ำวน" วนไปวนมาก็ติดกับดักตัวเองพยายามจะ"เหนือชั้น" แต่เราก็ยังเป็นแค่

"คนธรรมดา" ว่ะรักโลภโกรธหลง ไม่เคยตัดมันได้เสียทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ/////

วันก่อนมีเรื่องให้ปลงเยอะ พี่ที่ซี้กันโทรมาบอกว่า "เป็นมะเร็ง" โอ้ อนาคตเจ้แก

ยังไปได้อีกไกลๆหลายไมล์เลย บินกลับมา แล้วไปตรวจดันซวย

แทนที่จะได้เรียนฟรีจนจบป.เอก เออนะ สวย รวย เก่ง ไม่ได้ช่วยให้มะเร็งไม่ถาม

หาบอกไปคำเดียวว่า "ปลง"พี่

ปลงไว้มากๆ ทำทุกวันให้ดีที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าที่สุดของชีวิตมันจะเป็นวันไหน แก

บอกว่า..อ่านจากหนังสืออยู่ได้อีก 10 ปีขอให้เป็นสิบปีที่มีคุณภาพ เราก็อวยพรให้เป็น

เช่นนั้น จะอยู่หรือจะไปไม่มีใครรู้หรอกแต่จะไปให้เลือดแก กลัวชิบหาย

แต่อยากให้ เอาว่ะ /////

เดือนและอาทิตย์ที่ผ่านมา มองเห็นปัญหาและทุกข์ของคนอื่นๆ บางทีมานั่งขำเหมือนกัน

บางเรื่องมันแก้ได้นิดเดียว แต่ไม่ยอมแก้กัน หรือถ้าแก้ไม่ได้ก็ตัดทิ้งจะได้ไม่ยุ่งว่ะ

วันและเวลาช่วยทุกอย่างได้เสมอ ////

 

ตอนนี้กำลังบ้าเห่อ กล้องและกล้องและกล้อง ชอบบ้าเห่อไรเป็นพักๆ

(แต่อันนี้เห่อมาหลายพักแล้ว แต่ต้องหยุดไปเพราะงบดุลนั่นแหละ)

คาดว่าถ้าได้มาสมมาตรอารมณ์หมายจะหยุดดูราคาจากเว็บต่างๆซะที

ทุกวันนี้ดูราคามันเกือบทุกวัน เกือบจะเป็นโรคจิตแล้วเนียะ 555

ก็ได้แต่รอวันเธอลดๆๆและรอวันชั้นมีตังค์ๆๆๆๆๆๆๆๆ555 ///

 

ทุกวันนี้ได้แต่ภาวนาให้มันจางไปจากใจ หรือ เหลือทุกข์ในน้อยที่สุดทั้งตัวเองและคน

รอบตัว ชีวิตมันก็ทุกข์แบบนี้ ทุกข์ไม่มีก็ซวยจะมีไม่ควรทุกข์ก็ดันหามาให้ทุกข์อีก

ทุกข์ทั้งนั้น เราก็เช่นเดียวกับคนอื่นๆชั้นก็ไม่ได้ใจแข็งสักเท่าไหร่หรอก

หมาทุกตัว...มันก็มีหัวใจ///

(บ่นไรไปว่ะเนียะ555)

หมาใจดื้อ23 สิงหาคม 2550

พลิกฝ่าเท้าขึ้นมาโอ้มีไฝที่เท้าจริงๆ เป็นซะสองเม็ดโอ้ นี่ชีวิตชั้นจะไม่หยุด

นิ่งหรืออย่างไร เดือนนี้กรกฎาคม 2550 เดินทางตลอดทั้งเดือนเลยก็ว่าได้

เริ่มต้นจากไปอุบลฯอีกอาทิตย์ได้รับคำสั่ง ไปมหาสารคาม ไปอยู่สารคามซะ

เกือบอาทิตย์เลย จากจังหวัดที่ไม่เคยคิดว่าจะไปทำไม

ชีวิตก็ไม่หยุดนิ่งเสียจริง...

น้องโทรมาบอก จะแต่งงานพี่ มาให้ได้นะ เอ้า จองตั๋วบินกลับบ้านนอก

นครศรีธรรมราชอีก พลิกปฏิทินไปมา เฮ้ยนี่มันหยุดสี่วันปลายเดือนนี่นา

ลาสิครับพี่น้อง จะอยู่ทำไมบางกอก เมืองหมอกควัน

ลาเพิ่มไปหนึ่งวันที่ข้าราชการ

เขาปิดกัน บอสบอก "ชั้นไม่ให้แกหยุด แต่ให้แกลาได้"

โอ้ฟังดูดี แต่จริงๆแล้วต้องมาทำงานชดเชย (จะดีหรือจะดี)

ไม่คิดแล้ว คิดว่ากรูจะหยุด เพราะจองรีสอร์ตริมคลองไว้

แล้วอย่างไรกรูก็จะไปปปปปปปปปป คุยพี่เอ๋ไว้แล้วด้วย

พี่ไปอัมพวากัน หาแผนที่ จองบ้านได้แบกเป้ไปกัน

นัดหมายตอนเก้าโมงเช้า ได้ยินเสียงโทรศัพท์ตอนแปดโมง

เอ็มมาเลย โอ้ยังไม่ตื่นแต่เพื่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศสยาม

อาบน้ำสองขัน คว้าเป้

มาเลยครับ ดันลืมไอ้แผนที่ไว้ที่บ้านอีก เอาว่ะ ไปถามทางเอาข้างหน้า......

สองปีที่แล้ว เคยมาที่นี่ "สถานีรถไฟแม่กลอง" มันมีตลาดสองข้างทาง

รถไฟ ชื่อว่า"ตลาดหุบร่ม" เช้าที่ไปถึงโอ้ ตากล้องเต็มสถานีไปหมด

ทักทายตามประสาเพื่อนร่วมโลก ก็รู้ว่าเขามาหัดถ่ายรูปกัน ดีจัง กิจกรรมนี้

เราก็คว้ากล้องป๊อกแป๊ก กดนู้นนี่ไปเรื่อย

พี่เอ๋ก็คว้ากล้องอย่างมืออาชีพ ร่วมสนับสนุนน้องเต็มที่

กล้องเรามันป๊อกแป๊กมาก มีความทรงจำสั้น

เลยต้องขอถ่ายโอนลงไอ้เครื่องบันทึกความจำของพี่เอ๋ เต็มแล้วเอามา

ลงนี่นะเอ็ม โอ้ ช่างหนับหนุนน้องจริงๆ 555

แล้วก็โม้ก็ถามนู้นนี่แม่ค้าพ่อค้าใจดีไปเรื่อย

สรุปว่ารถไฟมาตอนห้าโมงเช้าสิบห้านาที

รอไปจะเที่ยงแล้ว "รางหัก"คือคำตอบที่ได้

รับ โอ้ พวกตากล้องเซ็งห่านไปตามๆกัน เราก็ชิวๆไม่เป็นไร

เรื่อยๆ ไม่มาก็กลับที่พัก

ก่อนดีกว่า ตอนลงจากรถตู้เล็งไว้แล้วว่าคิวสองแถวไปรีสอร์ตอยู่ไหน

"ซอยโรงเจ" อ้อใกล้บ้านพี่ พี่น้องใครไม่รู้ในรถตู้รุมบอกพวกเรากันใหญ่

ก็นั่งรถสองแถวมา "เจ็ดบาท" โหไม่แพงแสดงว่าคงไม่ไกล

มาถึงซอยโรงเจจริงๆ แดดเปรี้ยงได้ใจ เดินแบกเป้กันไป

ก็รีบโทรถาม ป้าย "ฐณิชา รีสอร์ต" ที่จะไปก็เด่นสง่า

เชคอินไปด้วยใจฮึกเหิม สวยแจ่ม แต่ทำไมน้ำมันน้อยนักนะ

ได้รับคำตอบคือ น้ำลด

จะมีเต็มคลองตอนเย็นๆ เอาเป้ไปเก็บล้างหน้า แล้วเตรียมออกไปสำรวจ...

(ฐณิชา รีสอร์ตยามเย็น ด้วยกล้องมือถือ)

บรรยากาศรอบๆก็สวยดี บ้านๆชอบ หมาเยอะ แมวไม่รู้ไปไหนหมด

หรือหลบคนก็ไม่รู้ ชอบรูปนี้(The Village)ถ่ายตอนเช้า

เพราะลุกขึ้นมาใส่บาตรพระ ภูมิใจที่ได้ใส่บาตรพระพายเรือ

มาด้วยประทับใจอิๆ

อิ่มบุญก็ตาแดงๆเอามือถือมาถ่ายได้รูปนี้อ่ะ

ชอบมากอากาศเหมือนฝน กำลังจะตก เหงาๆแต่มีแดดส่องอบอุ่น ว้าว วู้

อีกมุมจากสะพานหน้าบ้าน ตอนเช้า

หน้าบ้านที่มาอาศัยหลับ แจ่มเนาะ

แดดส่อง รูปนี้ต้องพยายามเอากล้องมือถืออีกแย้ว สู้แดดอ่ะ

อีกมุมจากสะพานปูนหน้าบ้าน

ย้อนกลับไปตอนกลางคืน บรรยากาศในร้านโปสการ์ดริมคลองตอนสามทุ่ม

คนยังทะลักทะลวงมากๆ ดึกแย้วนะ ทำไมไม่กลับ ไปหลับ ไปนอนกัน

(รวมทั้งกรูด้วย)555

นี่มันตัวอะไรกันนะ หน้าตาเหมือนลิง แต่ดูๆไปไม่ใช่

เข้าใจทำมาหากินดีจริงๆ ขายดีซะด้วยนา ของเขาแจ่มๆ

บ้านหลังนี้ตอนกลางวัน ร้อนมาก แต่กลางคืนสวยแฮะ

ติดสะพานที่คนเยอะยังกะหนอน

เลย แต่ก็คึกคักดี เดินเล่นอยู่แถวนี้ จะรู้ว่าการมีตลาดน้ำมีทั้งดีและเสีย

ดีคือ ผู้คนได้มีอาชีพโดยไม่ต้องเข้าบางกอก

เสียคือ การจัดการท่องเที่ยว ยังไม่ดีพอ ยังมีขยะ

และเสียงเรือที่ดังลั่น นั่งคิดกันเล่นๆกับพี่เอ๋ว่า

ต่อไป หิ่งห้อยที่คนมุ่งไปดูกัน คงหมดเพราะเสียงเรือ

เหมือนนั่งอยู่ริมถนนบางกอกเลย

เรือยนต์ทั้งนั้น บางลำก็ร้องรำทำเพลง กันไปอีก

โอ้นี่หรือเมืองพุทธ!! เรามักจะขาด"จิตสำนึก"

หิ่งห้อยแค่ได้ยินเสียงเรือก็บิน หนีไปหมดแล้ว

แถมยังมีถุงพลาสติกลอยไปมาอีก

มันช่างขัดกับบรรยากาศของที่นี่...

ผู้คนที่นี่ตอนเย็นยังเห็นเด็กๆกระโดดน้ำเล่น ตอนเช้าคนเฒ่า

คนแก่ยังอาบน้ำในคลอง

แล้วถ้าปล่อยไปไว้แบบนี้ จะเป็นอย่างไร?

ไม่อยากให้สิ่งแวดล้อมโดนทำลายก็ต้องรักษากันเนาะ

บ่นๆและลงมือทำไปด้วยเพราะผู้คนที่นี่น่ารัก

สองภาพนี้เป็นบรรยากาศฮา มีดนตรีเปิดหมวก

ไอ้น้องสองคนนี้มาจากไหนไม่รู้ บอกว่าขอร้องเพลงได้มั้ยครับ

โอเคเลย เพลงไรน้อง

"ชึวิตสัมพันธ์" แล้วก็ร้องเลยครับ อินมาก...

"ยามนี้เราจึงมาร้องเพลง ร่วมร้องบรรเลงเสียงเพลงจากใจ

เมืองนั้นมีความศิวิไลซ์และมีป่าไม้ต้นน้ำลำธาร

หมู่นกกา หากินบินว่อนเสือแม่ลูกอ่อนมีนมให้

ลูกกิน คนหากินสัตว์ก็หากิน เราไม่เบียดเบียนกันและกัน...

มีคนมีต้นไม้..มีสัตว์ป่า"

ฟังไป ไม่ซึ้ง แต่ฮาว่ะ มันตั้งใจร้องมาก ได้ยินเสียงกรี๊ดสาวๆลั่นคลองเลย

สองภาพนี้ได้หลังจากตลาดวาย ความวุ่นวายก็หมดไป พวกเราก็พบกับแมว

หมา และจระเข้ สามสี่ตัว เฮ้ยไม่ใช่ตะกวด ตัวควายมาก เท่าจระเข้เลย

มีบ้านหนึ่งเข้าใจเล่นหาตุ๊กตาจระเข้ตัวบึ้มมาวางไว้บนเก้าอี้หน้าบ้าน

เห็นแล้วกรี๊ดและฮาดี

อ้อ ในตลาดมีอยู่ร้านหนึ่งขายหน้ากากผี เล่นเอาหุ่นมัมมี่มาวางหน้าบ้าน

คนผ่านไปมาก็ตกใจกันสิจ้ะ จะเหลือเหรอ

เล่นวางเหมือนศพซะขนาดนั้น ขี้เล่นจริงๆคนแถวนี้

บรรยากาศร้านกาแฟมุมสะพานตอนสามทุ่ม คนยังคึกคักมาก

บรรยากาศร้านกาแฟเก่าตอนเช้าหลังตลาดวาย

ร้านนี้เลยๆจากบริเวณตลาดน้ำอัมพวา

ไปแล้ว เงียบๆแต่ดี ดูน่านั่ง รสชาติกาแฟ โบราณจริงๆ คือหวานไปหน่อย

หลังจากแห้วไป เราก็ยังไม่หมดความพยายามกัน

ไปดักรอรถไฟขากลับกันอีกรอบ

หลังจากที่ถามพ่อค้าแม่ค้าและพี่ประจำสถานีได้ความว่า

จะมาอีกวันนี้ เชคเอ้าท์แล้วตรงดิ่งมาเลย

ปรากฎว่า..รถไฟมันเข้าไปแล้วตะกี้เอง

โอ้การรถไฟตรงเวลาด้วยเนาะ ไม่เป็นไร

รออีกครึ่งชม.มันจะออกมาอีก ก็เตรียมพร้อมกันล่ะครับ

พ่อค้าคนหนึ่งทักว่า พวกตากล้องคาคืนกันเลยเหรอ

เราบอก คนละกลุ่มกันค่ะ

อันนี้หนูมาหัดถ่ายรูปเล่นเฉยๆ อิๆ ดูพวกเขาจะตื่นเต้น

และเป็นมิตรกับเรากันใหญ่

อันนี้ข้ามถนนมาถ่ายพระเอกก่อน รอมาสองวันแย้ว ได้เห็นซะที

เตรียมตัว"หุบร่ม"กันแย้วจ้ะ หาดูยากนะรูปนี้ เล็งซะ

สงสารพวกชมรมถ่ายรูปเมื่อวาน

อ่ะ มากันเป็นกลุ่ม แห้วกันหมดเลย

วู้พระเอกมาแย้ว สองแถวหลบหน่อย จนได้ครับจนได้

จบทริปด้วยความปรีดา ประทับใจผู้คนเมืองนี้มาก

คราวหน้าเบื่อโลกจะมานอนเล่น เย็นๆใจใหม่เน้อ

"หมาใจดื้อ" กรกฎาคม 2550

ช่วงนี้มีแต่คนรอบตัวโกอินเตอร์มั่กๆ

วันก่อนเพื่อนมาหา มันเพิ่งลาออก บอกจะไปเรียนต่อที่ออสสะเตรเลียๆ 

เออก็ดีใจกับมันด้วย เพราะดูมันมุ่งมั่นจะเป็นนักธุรกิจสาวเสียจริง

มันบอกไปทุนพ่อแม่ก็แพงว่ะแก จ่ายเป็นล้านกว่าจะได้ปริญญาโทของมันมา

ก็เออว่ะ ของงี้ก็ต้องลงทุนแพงหน่อย ถือว่าซื้อความรู้ละกันแก 

-----------------------------------------

ศุกร์ที่ผ่านมาอีก น้องที่เพิ่งลาออกบอกว่า วีซ่าผ่านแล้วพี่

เออก็ดีใจกับมันด้วยอีก มันจะไปลอนดอน(ไม่ใช่เมือง) ประเทศผู้ดิบผู้ดี

เออดีใจเหมือนได้ไปเองเลยกรู 555น้องคนนี้มันก็มีความมุ่งมั่นเป็นพิเศษ

กับการเป็นแม่ครัว อยากไปทำกับข้าวและเรียนไปด้วย

วีซ่ามันผ่านปุ๊บ ก็บอกเราเลย เออดี ลุ้นกับมันมาก อยากให้มันได้ไป

อย่างน้อยที่สุดถึงไม่ได้อะไรกลับมา มันก็ได้บินไปตามหาความฝันของมันว่ะ

ศุกร์ที่ผ่านมาเลยพามันไปเลี้ยงส่ง ที่ร้านแห่งความทรงจำของเรา

"รถเสบียง" ฮาแตก เม้าธ์แตก แดกกันจัง (พูดไม่ละเอียดค่ะ)

มันบอกว่าอีกห้าปีนะพี่ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานเลย 

อีกห้าปี มันจะกลับมาเปิดร้านที่เมืองไทย

และให้เรากินฟรีตลอดชีพ(กรูจะรอนะน้องนะ)555

-----------------------------------------

อ้อ ไปต่อที่ร้าน "อินเลิฟ" แถวเทเวศร์ เออสวยดีวิว เห็นสะพานพระรามแปด

เด่นเป็นสง่า อาหารปากก็งั้นๆแต่อาหารตานี่แจ่ม วิวริมเจ้าพระยา 

แถมเพลงบรรเลงอีก นั่งเม้าธ์กันจนร้านปิด ตี1กว่าๆ 

เราก็นั่งมองหน้าน้องมัน มองหน้าพี่ๆที่มากินด้วยกัน 

เออ ถ้าอีกห้าปีจะเจอมันอีก พวกเราหรือคนอื่นๆคงเปลี่ยน

เราบอกมันว่า...แกอย่าลืมแวะไปเยี่ยมร้านกาแฟเล็กๆที่นครฯนะโว้ย

แล้วอีกสามปีชั้นจะไปชูป้ายที่ลอนดอน

ให้แกมารับไปเที่ยว (ก็ฝันๆกันไป)มันบอกได้เลยพี่ 

พี่อีกคนที่นานๆมาเจอกันที ก็กำลังเรียนภาษาจีนแกต้องไปค้าขายกับคนจีน 

ตอนแรกนึกไม่ออกเลยว่าแกจะมาเป็นพ่อค้าข้ามชาติอย่างนี้

พี่อีกคนก็คงจะแต่งงานไป พี่อีกคนก็อาจจะมีกิจการของตัวเอง

อีกห้าปีจะเป็นอย่างไรว่ะ เราและคนอื่นๆก็ต้องเปลี่ยน

เปลี่ยนไปอย่างที่ฝันหรือไม่คาดฝัน ก็ต้องอยู่กับมันให้ได้

แม้จะเหนื่อยจุกอกก็เหอะ 5 ปีฝันของเราจะเป็นเช่นไร ไม่รู้ว่ะ

แต่เชื่อว่า คงไม่หยุดฝันง่ายๆหรอก 

"อาจไม่จริง ไม่จังเรื่องราวของความฝัน แต่โลกนี้เริ่มต้นที่จุดนั้น"

ไอ้พี่โต บรมโง่ โคดโง่ บอกไว้ในเพลงไง

......เกิดสงครามพันครั้ง หมาก็ยังสวยงาม.....

กำเนิดในยามที่ทุกคนหลับไหลลล 

แก๊งค์เอียดนุ้ยนามแพนด้าและไมโลชื่อไอ้สองตัวนี้แม่ตั้งให้ 

เพราะมันหน้าตาเหมือนหมี ส่วนไมโลมันมีสีน้ำตาล 

ทั้งคู่เป็นลูกป้าปุย หมาอภิสิทธิ์(ไม่ใช่หัวหน้าพรรค)

ที่สามารถสิงสถิตในบ้านได้ด้วยหน้าตาแสนจะน่ารัก 

ทำให้ทุกคนในบ้านห่อกันหมด 

ตอนแรกกะเอาไปปล่อยวัดหรือแจกข้างบ้าน(55)

นี่ไงโฉมหน้า แพนด้า ตอนแรกเกิด ตัวแดงๆอยู่เลย 

วิวัฒนาการขึ้นมา เป็นหมาสู้กล้อง 

ขี้อ้อนนิดๆ กัวป้านัสสุดๆ แต่บ้าระห่ำชอบเป็นแนวหน้าตะลุย

กัดกับหมาเพื่อนบ้าน 

---------------------------------------

มาดูรูปเอียดนุ้ย สเตอร์ กันอีกตัว นาม ไมโล

อุปนิสัยไมโล ขี้อ้อนโคดๆ ชอบกระโดดนั่งบนตักผู้คน ตีซี้เกินเหตุ 

รู้จังหวะหลบหลีก ป้านัส และก็ชอบขุดๆจนแม่ไม่กล้าปลูกต้นไม้ลงดิน 

กัดรองเท้า จนทุกคนยอมหาที่วางรองเท้าสูงๆ

อ้อเจ้าไมโล เธอยังชอบอาบน้ำ ถ้าจับทุกตัวอาบน้ำละก็

คุณเธอจะได้อาบสองรอบ เพราะอาบเสร็จก็ไม่ยอมไปไหน 

ยืนยิ้มนิ่งๆ แล้วก็วนมาให้อาบใหม่ เอากะเธอสิ 

-----------------------------------

ที่นี่มาดูแก๊งอะจึ๋ยเจ้าถิ่นเก่ากันนนน ประกอบด้วย...

โบนัส ฉายาใหม่คือ ไอ้วัวแดงงงง รูปนี้สรีระยังงดงามสวยสุดแต่ล่าสุด 

อ้วนเป็นลูกวัวแดง จนได้ชื่อใหม่ว่า "ชาคริต"

เพราะหน้าเหมือนวัว แต่โบนัสหรือป้านัสของแก๊งเอียดนุ้ยก็เป็นผู้พิทักษ์นะจ้ะ 

เจ้างูไม่ว่าจะพิษแรงขนาดไหนก็โดนกัดไม่เลี้ยงมาแล้วเป็นสิบๆตัว 

ล่าสุดจัดการงูเห่าไปได้อีกหนึ่ง 

กัดแล้วไม่แยแสปล่อยให้พวกเอียดนุ้ยโชว์พาวเห่าจนปากแห้ง 

ก็อุ่นใจไปได้เวลางูเข้าบ้านนี่แหละ 

กัดระวังๆอย่าโดนต่อมพิษงูละกันนะวัวนะ 

อ้อคุณวัวเธอยังมีปานดำที่ลิ้น เอไม่รู้จะทำให้เธอกัดงูเก่ง 

หรืออาจจะเป็นหมาผู้ดีตกยากอย่างในนิยายก็ได้นะ เหอๆ

---------------------------------

รถถัง (น้องโบนัส กำเนิดจาก แม่โบจัง หมาจอมดุจากบ้านน้า 

ที่บ้านเราขอมาเลี้ยงตั้งแต่เด็กๆ)

ถังน้อยคุณหมาแม่พระแห่งมหานครนี้ 

ด้วยบุคคลิกเป็นกันชนสมชื่อ 

ในบ้านคุณแก๊งค์ทุกตัวจะกลัวป้านัสสเป็นชีวิตจิตใจ

โดยเฉพาะพวกเอียดนุ้ยทั้งปวง ที่โดนขู่และก็โดนกัดเป็นหย่อมๆ

แต่ก็โดนช่วยเหลือด้วยหัวหน้าแก๊งค์ฝ่ายบุ้นอย่างรถถังนี่แหละ ที่คอยกัน 

เวลาโบนัสขู่เด็กๆ ป้าถังก็จะคอยให้ความช่วยเหลือ 

ป้าถังยังชอบอาบน้ำเป็นชีวิตจิตใจ 

วันไหนแม่รดน้ำต้นไม้ก็จะมาคอยยืนใกล้ๆให้ฉีดน้ำใส่ตัวให้ด้วย 

อ่างปลาหน้าบ้านคุณเธอก็โดนเล่นตูมตาม 

ยามเบื่อโลกคุณเธอก็จะข้ามฟากไปเที่ยวเล่นอีกซีกถนน 

แต่รอบคอบนะค่ะ คอยดูซ้ายทีขวาทีก่อนข้ามถนน 

เรียกว่าเป็นหมาในบ้านตัวเดียวที่มีโลกกว้างเพราะกล้าข้ามฟากนี่แหละ 

ก็อดห่วงเธอไม่ได้นะ 

------------------------------------

ไอ้ตัวเล็ก ฉายาเยอะมากจริงๆ(เรียกมั่วๆตลอดเพราะมันไม่เคยหัน) 

คิดว่าความจำมันสั้น แต่ไม่ใช่สิ มันเป็นหมาความจำเสื่อม 

ยิ่งกว่าปลาทอง ด้วยความที่โดนเก็บมาเลี้ยงจากข้างถนนขี้เรื่อน 

ผอมโซ แถมเลี้ยงๆไปก๋ากั๋นแสนซน 

วิ่งหลุดรั้วบ้านออกไปโดนรถชนเลือดออกทางจมูก 

พี่อุ้มกลับบ้านบอกว่า ไม่น่าจะรอดแน่ๆ 

แต่คุณเธอก็รอดแฮะไหลลื่นมาได้จนโต ก็เลยความจำหายไปเลย 

ใครแปลกหน้าหรือไม่แปลก ใบไม้ไหว ลมพัด เธอเป็นเห่า 

วันไหนพ่อใส่เสื้อใหม่เธอก็เห่า อ้อความสามารถอีกอย่างคือ 

รอดประตูรั้วออกจากบ้านได้พลิ้ว เอวเธอกิ่วมากๆ 

ทุกตัวหากปิดประตูก็ทำตาละห้อย ออกไปไหนไม่ได้ 

ยกเว้นเจ้าตัวนี่แหละ รอดผ่านประตูเหล็กมาได้ไงหว่าไหลลื่นพลิ้วจริงๆ 

แต่มันก็ดีอย่างที่ไม่วิ่งออกไปบนถนน 

ก็คงจะจำเรื่องกลัวรถฝังใจเรื่องเดียวนี่แหละ น่าสงสารมันจริงๆ 

อ้อคุณเธอยังชอบกระโดดดีใจจนเว่อร์หลังอาบน้ำเสร็จ ไม่รู้ทำไม 

ประมาณเหมือนวิญญาณผีเด็กเข้าสิง ตลกดี

-------------------------------

ป้าปุย แม่ของพวกเอียดนุ้ย รักนวลสงวนตัวมาจนได้ลูกขณะวัยทอง 

ด้วยนิสัยขี้กลัวเกินเหตุ 

ทำให้ยากลำบากต่อการจับป้าปุยฉีดยาคุมหรือยาอื่นๆ 

แถมยังไม่ชอบอาบน้ำอีก ชอบทำตัวสั่นๆเวลาอาบ 

และก็เป็นคู่อริกับป้านัสมากๆ ทำให้ต้องแบ่งแยกดินแดนกันอยู่บ่อยๆ 

ถิ่นพำนักของเธอจึงเป็นหมาอภิสิทธิ์ที่อาศัยอยู่ในครัวได้ตัวเดียว 

อาณาจักรเธอคือเป็น มาเฟียประจำครัว ของโปรดคือ ไก่ทอด 

หนมกุบๆและการเกาพุง 

จบดื้อๆดีกว่า ไว้ว่างๆจะมานินทาหมาใหม่ 

เฮ้อเหนื่อยกับการอัพไอ้บ๊อกนี้มาก ฟอร์ตมันเด้งๆตลอด

สงกรานต์ครับพี่น้อง

เพิ่งเกลียดไอ้เทศกาลนี้ก็ปีนี้แหละคร้าบ

ปีอื่นๆมันก็กลับบ้านนอก ปิดยาวนาน ก็ดีใจ 

แต่ไอ้ปีนี้ บ้านนอกก็เพิ่งกลับไป ตั๋วก็เต็มทุกที่นั่ง ทุกพาหนะ

เอาว่ะ อยู่เมืองกรุงมันสักปี จะเป็นไร

โอ้ แม่เจ้า ไม่มีอะไรจะแดก(เซ็นเซอร์)

ถนนโล่งเตียน แต่ออกไปไหนไม่ด้ายยยยยยยย

มันมีแก๊งค์เด็กนรก ตั้งด่านตรวจด่านน้ำกันทุกบริเวณ 

ขณะเดินไปเซเว่นใกล้บ้าน มันยังจะสาดดดดดดด 

ต้องทำสายตาโหดเหี้ยมขู่ไว้ไม่เล่นๆ ไม่ใช่เพื่อนเล่นนนนนน

แล้วก็รอดพ้นภัยอุทกภัยนั่นมาได้ 

สามวันคร้าบ มันจะเล่นไรกันหนักหนาว่ะเนียะ ไม่เบื่อบ้างหรือไร

เทศกาลของเรา เป็นแบบนี้หรือไร

เป็นแบบที่ว่า ไอ้คนไม่อยากเล่น ก็สาดน้ำใส่เขา

แบบที่ว่า ลุงแก่ขับมอไซด์ไปตลาด ก็สาดเขา 

แบบที่ว่า คนขายลูกชิ้นรถเข็น กำลังทำมาหากินก็สาดเขา

ไอ้แบบที่ว่า มันเป็นเทศกาลของเราหรือไรรรรรรรรรรร

เศร้าหัวใจจริงจัง

3 วันมาแล้วค่ะ เทศกาลของของไอ้พวกนี้ กำลังจะจบลง

ชีวิตอิชั้น กำลังจะกลับมาเป็นปกติ สาธุ

แต่สามวันมานี่ก็ได้เยอะนะจ้ะ

1.อ่านหนังสือ เขียนฝันด้วยชีวิต ของ ประชาคม ลุนาชัย จบแล้วเย้

2.อ่านหนังสือ อยู่อย่างปาย สมุดบันทึกของลินดา จบด้วยความไว (มันเล่มบางๆ)

3.ทำความสะอาดห้อง ซักผ้าปูที่นอน หมอน ผ้าห่ม ผ้าคลุมเตียง รองเท้า 

เอาหมอนไปตากแดด ถูพื้น เย็บปักถักร้อย

4.วนเวียนอยู่แถวบ้าน ดีนะร้านหนังสือที่ฝุ่นเยอะมันไม่ปิด

ได้หนังสือมาอีกเล่ม ยาแก้สมองผูก ตราควายบิน ของวินทร์ เลียววาริน

5.คิดการใหญ่ๆ ได้หนึ่งเรื่อง

6.ดูหนังเกรดZในเคเบิ้ลท้องถิ่น ได้อีกหลายเรื่อง

7.ขนงานมาทำ หวังว่าจะได้ฤกษ์ ทำเสียที จะดียิ่ง

8.ชีวิตประจำวันที่อยู่ได้ด้วยคนเดียว เหงาแต่ชอบ

9. ไอ้พวกอาหารเดลิเวอรี่ มันก็พอจะแล่กด้ายยยย

อ้อ ลืมไปยังมีอีก..

10.เช็ดล้างพัดลมไปได้ 3 ตัว แต่ใส่ใบพัดผิดด้าน 

เลยไม่ติดไปหนึ่งตัว โอเค แกะออกมาใช้งานได้แล้ว 5555

11.พยายามซ่อมคอมฯด้วยตัวเอง แต่ไม่ได้เรื่องเท่าไหร่เล้ย

อาจเสียยิ่งกว่าเดิม 55555 หนุกหนาน

และเราก็พบว่า ไอ้โรคกลัวน้ำของคนพันธุ์เรา 

มันก็ไม่ได้เลวร้ายซะทุกอย่าง เนาะ 

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ตามบาย

หมาใจดื้อ says:ตามดวก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ตามทาง

หมาใจดื้อ says:ตามตูด

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ตามทิ้ง

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

แกรักไอ้ทิ้ง

หมาใจดื้อ says:ตามเกย์

หมาใจดื้อ says:ทิ้งรักไอ้แก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ถวิล ลำน้ำชี

หมาใจดื้อ says:ผวา ลำน้ำน่าน

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

แกริคบชาย

หมาใจดื้อ says:ชายริคบแก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ได้ถวิล ลำน้ำชี

หมาใจดื้อ says:มันเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ผวา ลำน้ำน่าน

หมาใจดื้อ says:อย่าได้กังวลไปเลย

หมาใจดื้อ says:รอ ยม กับปิงด้วยนะ

หมาใจดื้อ says:ปล้นคืนนี้เห็นทีข้าต้องเตรียมพร้อม

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

กอ้ว ชั้เกรงว่ามันจะเปลี่ยนไปนะซิ หวิน ลำน้ำชี

หมาใจดื้อ says:ไม่หรอก หวาเอ้ย

หมาใจดื้อ says:หวาอย่าวิตก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

แล้วหวิว ลำน้ำมูลหละ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

วันนี้หายไปไหน

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

วาบหวิว ลำน้ำมูล นัดกะพวกเราจะไปปล้นคืนนี้

หมาใจดื้อ says:หวิวไปแผงผัก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

มันหายไปไหน

หมาใจดื้อ says:ปากคลองผักขาด

หมาใจดื้อ says:ต้องไปเข็นผักก่อน

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

วาบหวิว ลำน้ำมุลเป้นแงะ

หมาใจดื้อ says:เด๋วมาปล้น

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

5555555

หมาใจดื้อ says:ขายผักคุมแผง

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ส่วนสถุน ลำน้ำปิง นี่เป้นสถิต

หมาใจดื้อ says:แกควรจะเขียนเรื่องของพวกเรานะ

หมาใจดื้อ says:ผวา ลำน้ำน่าน ชั้นให้แกไปจัดการเรื่องนี้

หมาใจดื้อ says:เพื่อพวกพ้อง

หมาใจดื้อ says:แกจัดการสะ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ได้ ทำสู้กับ ต้มยำแกง

หมาใจดื้อ says:ฝากด้วย

หมาใจดื้อ says:สองถ้วย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ใส่กล้วยมั้ย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

เอาดุก หรือ สิบ

หมาใจดื้อ says:เอาดุก

หมาใจดื้อ says:ขอดเกล็ด

หมาใจดื้อ says:ด้วย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ได้ ใส่กล้วยดุก ขอดเกล็ด

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ถวิล ลำน้ำชี วาบหวิว ลำน้ำมูล ผวาลำน้ำน่าน และ สถุน ลำน้ำเมย

หมาใจดื้อ says:ปิง กับ ยม ล่ะ

หมาใจดื้อ says:แกลืมมมมมมมมมมมมมมม

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวิน หวาชักมึน

หมาใจดื้อ says:ปิงกับยม

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวามึน

หมาใจดื้อ says:เอาเหอะ ปิงกับยม ไปแสวงบุญ

หมาใจดื้อ says:เราควรปล่อยพวกเขาไป

หมาใจดื้อ says:ว่าแต่ปล้นคืนนี้ล่ะ

หมาใจดื้อ says:แผนเป็นไง

หมาใจดื้อ says:เตรียมมาม่ากับปลากระป๋องหรือยัง

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

เห็นทีจะเหลือแต่หวิน กับ หวา

หมาใจดื้อ says:อึมๆ

หมาใจดื้อ says:ไม่เป็นไร เรามีมาม่า

หมาใจดื้อ says:ไม่ต้องกัว

หมาใจดื้อ says:รอน้ำเดือด รอบสอง ปล้นพะย่ะค่ะ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

แล้วพยาโคมหละ

หมาใจดื้อ says:เอาไว้มาม่าสุกก่อน

หมาใจดื้อ says:อย่าลืมผักบุ้งกับปลากระป๋อง

หมาใจดื้อ says:พยาโคม คงเข้าใจ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ไม่กินผักบุ้ง

หมาใจดื้อ says:สามหาว พยาโคมแจ้งเหตุนี้แก่เอ็งแล้ว

หมาใจดื้อ says:ไฉนลืมเล่า

หมาใจดื้อ says:สิ้นเดือนดับ เราจะบุกพระนครรรรรรรรรรรรรรร

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

อันตัวพระนคร มีหมาขี้เรื้อนพันทางเฝ้าอยู่อย่างหนาแน่น

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ต่อให้เดือนดับ ศรัตรูก็อาจเห้นเราได้เป้นแน่

หมาใจดื้อ says:นั่นแหละกาลศึกครั้งนี้ยิ่งต้องรอบคอบ

หมาใจดื้อ says:ควรไปปรึกษาพญาขอม

หมาใจดื้อ says:พยาโคม ให้ท่านสอนการดำดินแก่เรา

หมาใจดื้อ says:ผวา เอ๋ย เจ้าจงจำไว้เป็นแม่นเหมาะ

หมาใจดื้อ says:อย่าให้ใครเห็นหน้าได้

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ปรึกษาอาจารย์ข้าดีกว่า พญายม

หมาใจดื้อ says:อาจารย์เจ้า

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

เยส

หมาใจดื้อ says:อึมๆ แต่กาลศึกเป็นเรื่องบ้านเมือง

หมาใจดื้อ says:จะให้ใครรู้มากมิดีงาม

หมาใจดื้อ says:เจ้าจงเร่งไปหลอกเอาความจากาอาจารย็พญายมเถิด

หมาใจดื้อ says:ข้าจะรอ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

เอ็งก็อย่าบอกใครสิ ใครถามว่าไปไหน บอกว่าไปทำบัวลอย

หมาใจดื้อ says:แต่เอ็งรึก็เป็นศิษย์อาจารย์กัน หลอกถามคงง่ายกว่า

หมาใจดื้อ says:ข้าให้เอ็งไปแทน

หมาใจดื้อ says:ตามหาอาจารย์ให้เจอนะ ข้าจะรอ

หมาใจดื้อ says:เห็นทีกาลศึกคงต้องเลื่อนรอเอ็ง

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ขัาหลับตา อาจารย์พญายมข้า ก็มาในช่วงเคี้ยวหมากแหลกแล้ว

หมาใจดื้อ says:อึม คงหลับยาว

หมาใจดื้อ says:ข้าจะรอ

หมาใจดื้อ says:แม้ชั่วเคี้ยวหมากแหลก ข้าก็จะรอ

หมาใจดื้อ says:จะรอๆๆๆ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

แต่เจ้าไม่ควรนิ่ง นอนรอเฉย

หมาใจดื้อ says:ข้าหาได้นิ่งนอนรอ

หมาใจดื้อ says:ข้ากินรอได้

หมาใจดื้อ says:เอ็งอย่าห่วง

หมาใจดื้อ says:มาม่าเดือดแล้ว ข้าจะซดทันที

หมาใจดื้อ says:มีผักบุ้งแกล้ม

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวิน ทำแบบนี้เป็นภัยแก่ตัว

หมาใจดื้อ says:อย่าได้กังวลใจ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ข้าหาได้กังวลใจมั้ย แต่ข้าหวังเหวิดว่า ข้ากับเจ้าอาจได้เคลื่อนทัพไปศรีธัญญา แทนที่จะบุกพระนคร คืนนี้

หมาใจดื้อ says:ข้าก็ห่วงเจ้าเช่นกัน หวา

หมาใจดื้อ says:หวา ไปหาอาจารย์แล้ว ข้าจะทำฉันใด

หมาใจดื้อ says:โอ้

หมาใจดื้อ says:ปวดเหงือก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ปวดเหงือก ต้องกัดเกือกตาม

หมาใจดื้อ says:อึม ข้าคิดออกแล้วเสบียงเจ้าก่อนไปพบอาจารย์ คือ เกือก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

นี่เป็นเคล็ดสมัยโบราณ สูตรปู่พระเจ้านโปเลียน

หมาใจดื้อ says:อึม กัดให้อิ่มนะสหายหวา

หมาใจดื้อ says:ป้าโปแลนด์คงปลื้มใจที่เจ้าไม่ลืมสูตรนี้เช่นกัน

หมาใจดื้อ says:หวาเอ๋ย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ข้าอิ่มแล้ว ว่าแต่เจ้าคงยังมิอิ่ม หนำซ้ำยังต้องรอข้าอีก

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ลามปามท่านป้า

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ป้ามาตี้

หมาใจดื้อ says:โนเวย์ ข้าแดกมาม่าแล้วไง

หมาใจดื้อ says:ป้ามาตี้เอ็งรกโลก

หมาใจดื้อ says:ดีแล้วไหนๆกาลศึกก็มิได้ทำ

หมาใจดื้อ says:ฆ่าป้าแม่งเลยดีกว่า

หมาใจดื้อ says:รอเวลา

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ตามบาย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวิน

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวิน ทรยศ

หมาใจดื้อ says:เอ็งช่างกตัญญูจริงๆ

หมาใจดื้อ says:ข้าจะคิดทุรยศป้าเอ็ง ยังนิ่ง

หมาใจดื้อ says:โอ้

หมาใจดื้อ says:นี่หรือเมืองพุทธ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

หวามิอาจห้าม ความโฉดในใจหวินได้

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ตามบายเลยหวิน

หมาใจดื้อ says:ผวาเอ้ย

หมาใจดื้อ says:เจ้าช่างไหวหวั่นต่อคำชาย

หมาใจดื้อ says:อารมณืหวิวๆๆสยิวไตซ้าย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ภาษิตว่า ควายจะแล่น อย่าเอาหมูมาล่อ

หมาใจดื้อ says:ขอไตขวาให้ข้าเถิด

หมาใจดื้อ says:จะเอามาขาย

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ไตเจ้าจะเอาไว้ทำมะเร็งเหรอ

หมาใจดื้อ says:ไตข้าควรอยู่ในที่ทางเดิม

หมาใจดื้อ says:หาได้ไถ่ทางใหม่ไม่

หมาใจดื้อ says:เจ้าจงมอบไต ก่อนข้าศึกจะประชิดเมืองเถิด

หมาใจดื้อ says:ได้เวลาอันควรแล้ว

หมาใจดื้อ says:ข้ากลับพระนครล่ะ

Seize the day!. โลกหมุนรอบตัวเรา และเราหมุนรอบตัวเอง says:

ข้ามศพป้าข้าไปก่อน

หมาใจดื้อ says:ลาล่ะ

หมาใจดื้อ says:อย่าลืมทิ้งไตไว้

หมาใจดื้อ says:ดูต่างหน้า

หมาใจดื้อ says:ลาล่ะ

หมาใจดื้อ says:แถมกระสุนก่อนจาก

-----------------------------------------The End