ง่วงอ่ะ โดนทำจดหมายรักไปเกือบแปดร้อยกว่าฉบับบบบบโอ้
จม.เชิญร่วมงานนิทรรศการน่ะ ทำมันหมดทุกอย่าง ทำจม.จนอยากเป็นบุรุษไปรษณีย์แต่เราคงเป็นสุนัขไปรษณีย์
ไอ้จม.พวกนี้มันต้องพับๆแล้วใส่ซองติ๊กสติ๊กเกอร์และต้องมาแยกว่า "บางกอก" หรือ "บ้านนอก" เพื่อความสะดวกแก่ไปรษณีย์ไทยยยยยยยในที่สุด ไอ้ที่ว่าไม่ทันไม่เสร็จมันก็จบสิ้นจนได้////มันเหมือนอะไร อะไร หลายอย่าง ได้เวลา มันก็ถูกเปิดเผย ความจริงไม่เคยตายมีแต่
คนที่พูดความจริงอาจจะตายได้ ถ้าไม่ถูกไม่ควรเรื่องบางเรื่องมันก็"บาง"เหมือน
กระดาษทิชชู่ เหมือนกระดาษชำระ(ความแค้น)ฉันและเธอหรือคนอื่นๆ พวกเราล้วนอยู่
ใน "วังน้ำวน" วนไปวนมาก็ติดกับดักตัวเองพยายามจะ"เหนือชั้น" แต่เราก็ยังเป็นแค่
"คนธรรมดา" ว่ะรักโลภโกรธหลง ไม่เคยตัดมันได้เสียทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ/////
วันก่อนมีเรื่องให้ปลงเยอะ พี่ที่ซี้กันโทรมาบอกว่า "เป็นมะเร็ง" โอ้ อนาคตเจ้แก
ยังไปได้อีกไกลๆหลายไมล์เลย บินกลับมา แล้วไปตรวจดันซวย
แทนที่จะได้เรียนฟรีจนจบป.เอก เออนะ สวย รวย เก่ง ไม่ได้ช่วยให้มะเร็งไม่ถาม
หาบอกไปคำเดียวว่า "ปลง"พี่
ปลงไว้มากๆ ทำทุกวันให้ดีที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าที่สุดของชีวิตมันจะเป็นวันไหน แก
บอกว่า..อ่านจากหนังสืออยู่ได้อีก 10 ปีขอให้เป็นสิบปีที่มีคุณภาพ เราก็อวยพรให้เป็น
เช่นนั้น จะอยู่หรือจะไปไม่มีใครรู้หรอกแต่จะไปให้เลือดแก กลัวชิบหาย
แต่อยากให้ เอาว่ะ /////
เดือนและอาทิตย์ที่ผ่านมา มองเห็นปัญหาและทุกข์ของคนอื่นๆ บางทีมานั่งขำเหมือน
กัน บางเรื่องมันแก้ได้นิดเดียว แต่ไม่ยอมแก้กัน หรือถ้าแก้ไม่ได้ก็ตัดทิ้งจะได้ไม่ยุ่งว่ะ
วันและเวลาช่วยทุกอย่างได้เสมอ ////
ตอนนี้กำลังบ้าเห่อ กล้องและกล้องและกล้อง ชอบบ้าเห่อไรเป็นพักๆ
(แต่อันนี้เห่อมาหลายพักแล้ว แต่ต้องหยุดไปเพราะงบดุลนั่นแหละ)
คาดว่าถ้าได้มาสมมาตรอารมณ์หมายจะหยุดดูราคาจากเว็บต่างๆซะที
ทุกวันนี้ดูราคามันเกือบทุกวัน เกือบจะเป็นโรคจิตแล้วเนียะ 555
ก็ได้แต่รอวันเธอลดๆๆและรอวันชั้นมีตังค์ๆๆๆๆๆๆๆๆ555 ///
ทุกวันนี้ได้แต่ภาวนาให้มันจางไปจากใจ หรือ เหลือทุกข์ในน้อยที่สุดทั้งตัวเองและคน
รอบตัว ชีวิตมันก็ทุกข์แบบนี้ ทุกข์ไม่มีก็ซวยจะมีไม่ควรทุกข์ก็ดันหามาให้ทุกข์อีก
ทุกข์ทั้งนั้น เราก็เช่นเดียวกับคนอื่นๆชั้นก็ไม่ได้ใจแข็งสักเท่าไหร่หรอก
หมาทุกตัว...มันก็มีหัวใจ///
(บ่นไรไปว่ะเนียะ555)
หมาใจดื้อ23 สิงหาคม 2550
